Madera

Madera - jedna z wysp archipelagu na Oceanie Atlantyckim, nazywana wyspą wiecznej wiosny, ze względu na swój łagodny klimat.

Madera

Porto Santo

Porto Santo - mała wysepka o powierzchni 42,5 km2, która leży 43 km na północny wschód od Madery, od której diametralnie się różni.

Porto Santo

Desertas

Wyspy Desertas to grupa trzech długich i wąskich wysp, które rozciągają się na odległość 23 km w kierunku północ-południe.

Wyspy Desertas

Selvagens

Wyspy Selvagens to mały niezamieszkany archipelag, mniej więcej w połowie drogi między Maderą i Wyspami Kanaryjskimi.

Wyspy Selvagens


Wasza Madera - relacja Anny

Madera

Górska wyprawa na najwyższy szczyt Madery

Ostatniego dnia naszego pobytu na Maderze wybrałyśmy się właśnie w góry. Postanowiłyśmy zdobyć najwyższy szczyt Madery, Pico Ruivo, idąc do niego polecanym w przewodniku szlakiem z Pico do Arieiro. Poprzedniego wieczora zamówiłyśmy przez recepcję hotelową taksówkę na poranną godzinę i umówiłyśmy się z taksówkarzem na odbiór nas w Achada de Teixeira po 5 godzinach od wyruszenia na szlak. Obliczyłyśmy sobie, że na 10 kilometrowy szlak górski to wystarczy, nawet biorąc pod uwagę czas na nieprzewidziane sytuacje i robienie zdjęć. Okazało się to poprawnym wyliczeniem. Na miejscu zbiórki byliśmy przed czasem a i w drodze się nie spieszyliśmy. Oczywiście, dałoby się przejść szybciej - tylko po co...

Pico do Arieiro widziane od wschodu z podejścia na Pico Ruivo, Autor: Skonieczna Pico do Arieiro - szczyt, z którego rozpoczynaliśmy trekking, Autor: Skonieczna Pico Gato - środkowy szczyt, który obeszliśmy trawersem, Autor: Skonieczna Pico Ruivo - cel naszej wycieczki, Autor: Skonieczna

Umówiliśmy się na tę wyprawę z poznaną w naszym hotelu przemiłą parą małżeńską, nazywającą siebie Misiakami. Zawsze bezpieczniej iść w góry w 4 osoby a nie w dwie. Zwłaszcza góry nieznane, o których nasz polski przewodnik pisał: „Szlak dla doświadczonych i dobrze wyekwipowanych turystów, nie odczuwających lęku wysokości” a miejscowe ulotki biur podróży określały jako trudny. Okazał się ani taki trudny, ani taki eksponowany, ale tak jak sobie obiecywaliśmy – przepiękny. No i najtrudniejszy odcinek, czyli w górę, przejechaliśmy samochodem... :)

Szlak nie był wcale trudny ..., Autor: Skonieczna ... za to obfitował ..., Autor: Skonieczna ... w piękne widoki, Autor: Skonieczna Po schodkach w dół, Autor: Skonieczna Pod nami chmury, Autor: Skonieczna

Pojechaliśmy taksówką w stronę Funchal i potem 30 minut w górę po górskich serpentynach wśród eukaliptusowo – wawrzynowych lasów. Licząc od naszego hotelu, czyli poziomu morza - 1800 metrów w górę. Na ostatnim odcinku przebiliśmy warstwę chmur i wysiedliśmy na parkingu prawie na szczycie trzeciej co do wielkości góry Madery Pico do Arieiro. Stamtąd prowadzi 7 kilometrowy szlak na najwyższy szczyt Madery Pico Ruivo ( 1861 m n.p.m.) a stamtąd jest jeszcze około 3 km do przejścia do Achada de Teixeira, gdzie znajduje się parking.

Dojechaliśmy szosą do Pico do Arieiro, Autor: Skonieczna Pawilon turystyczny na szczycie Arieiro, Autor: Skonieczna Ten obiekt jest punktem charakterystycznym szczytu Pico do Arieiro, Autor: Skonieczna Drogowskaz ... , Autor: Skonieczna ... i oznakowanie szlaku, Autor: Skonieczna

Zanim na niego wyruszyliśmy, obejrzeliśmy widoki ze szczytu Pico do Arieiro. Dookoła nas rozciągał się skalny krajobraz: na północy postrzępione granie Masywu Centralnego a na południu nagie zbocze góry, na której staliśmy, ograniczone otoczką kłębiastych chmur. Gdyby nie te chmury, widzielibyśmy w dole ocean, byliśmy bowiem w linii prostej zaledwie kilka kilometrów od niego. Patrząc w kierunku północnym widzieliśmy cały nasz szlak na Pico Ruivo jak na dłoni.

Z Pico do Arieiro widać na południu ocean z kłębiącymi się nad nim chmurami, Autor: Skonieczna Na północy otwierają się przed nami widoki na Masyw Centralny, ten płaskowyż w tle to Paul de Serra, Autor: Skonieczna Widok w kierunku północno - zachodnim, Autor: Skonieczna W tym kierunku będziemy podążać na najwyższy szczyt Madery (kierunek na północny - wschód; na zdjęciu: od lewej do prawej) - ten potężny masyw po prawej, to właśnie Pico Ruivo, Autor: Skonieczna Tu widać prawie cały szlak: w środku (troszkę jakby w dole) Pico do Gato, który będziemy trawersować po północnej stronie (na zdjęciu widać trawesr południowy), po prawej stronie zdjęcia u góry - nasz cel: Pico Ruivo, Autor: Skonieczna

Szlak okazał się prosty, wytyczony jako w części wybrukowana droga, najpierw całkiem szeroka, potem węższa, ale bez przesady, spokojnie można było nią przejść nawet z dużymi plecakami. Ekspozycje też miejscami były, ale zawsze zabezpieczone poręczami z jednej lub obu stron. Dookoła wspaniałe widoki na nagie szaro – brązowe zbocza, porośnięte w dole łąkami. Prze całą drogę zatrzymywaliśmy się co chwilę, aby się nimi podelektować.

Schodzimy z Pico do Arieiro ..., Autor: Skonieczna ... i zaczynamy wyprawę, Autor: Skonieczna Szlak najpierw szeroki, brukowany ..., Autor: Skonieczna ... zamienia się z czasem w węższy z ekspozycją, zabezpieczoną poręczówkami, Autor: Skonieczna Na szlaku ..., Autor: Skonieczna ... otaczają nas piękne widoki, Autor: Skonieczna Postrzępione turnie ..., Autor: Skonieczna ... dawnego wulkanu, Autor: Skonieczna Szczyty górskie, wytyczające naszą drogę: koło tej skały z lewej strony na dole zejdziemy do przełęczy, obejdziemy szczyt środkowy trawersem północnym (od strony widocznej w centrum zdjęcia kotliny), aby potem przejść za Pico do Gato tunelem i dołączyć do trawersu południowego, widocznego na zdjęciu z prawej strony. Następnie tym szlakiem obejdziemy Pico Ruivo (ta najwyższa góra), aby wejść na niego od strony północnej (na zdjęciu jakby od tyłu), Autor: Skonieczna Dolina w kierunku południowym, Autor: Skonieczna Kotlina po stronie północnej, Autor: Skonieczna

Szlak prowadził najpierw w dół, potem przez przełęcz na stok następnej góry, Pico do Gato, którą pokonywało się trawersem (tu szlak się rozgałęział i można było iść trawersem od strony południowej, nasłonecznionej, lub północnej, pogrążonej w cieniu). Ze względu na prażące słoneczko i na to, że miał być nieco krótszy, wybraliśmy wariant północny. Okazało się, że ten wariant posiada dodatkową atrakcję w postaci tuneli, którymi przechodziło się na drugą stronę góry. A tam już zupełnie inny krajobraz: surowy, ponury, przepaścisty - do części tych skalnych ostępów słońce nie dochodziło zapewne nigdy. Leżącą po północno - zachodniej stronie szczytu dziką kotlinę otaczają poszarpane góry. Widok zapadający mocno w pamięć.

Malownicze góry ..., Autor: Skonieczna ... Masywu Centralnego, Autor: Skonieczna Malowniczy szlak między Pico Areeiro a Pico do Gato, Autor: Skonieczna Z Pico do Areeiro do przełęczy, oddzielającej go od Pico do Gato, szliśmy w dół ..., Autor: Skonieczna ... po schodkach, Autor: Skonieczna Widok z przełęczy na północną stronę, za Masywem Centralnym - płaskowyż Paul de Serra, Autor: Skonieczna Zbocze porośnięte jest tu trawami, kwitnącymi kwiatami górskimi, ale nieliczne krzewy są bez liści, Autor: Skonieczna Na rozgałęzieniu szlaków wybraliśmy lewy (północny) trawers wokół Pico do Gato ..., Autor: Skonieczna ... kierunkowskazy ..., Autor: Skonieczna ... skierowały nas do ..., Autor: Skonieczna ... tunelu pod szczytem Pico do Gato, Autor: Skonieczna Po jego opuszczeniu znaleźliśmy się na skraju tajemniczej kotliny, Autor: Skonieczna Góry, otaczające kotlinę sprawiają wrażenie dzikich ..., Autor: Skonieczna ... i bardzo ..., Autor: Skonieczna ... malowniczych ..., Autor: Skonieczna ... ze względu na skały ..., Autor: Skonieczna ... pochodzenia wulkanicznego, Autor: Skonieczna Niezwykła panorama ..., Autor: Skonieczna ... z "przykeljoną" ścieżką, Autor: Skonieczna Różnorodność ..., Autor: Skonieczna ... rodzajów skał, Autor: Skonieczna Pionową skałę porastają roślinki w kształcie rozety. Coś ciekawego!, Autor: Skonieczna A to inne ciekawe roślinki górskie, Autor: Skonieczna Na szlaku jest jeszcze kilka innych tuneli - czołówki się przydają, Autor: Skonieczna A przed nami cel naszej wycieczki - Pico Ruivo, Autor: Skonieczna


Nawigacja


Strona 1 Strona 2 Strona 3 Strona 4 Strona 5 Strona 6

Strona 7

Strona 8 Strona 9

Prawa autorskie do zdjęć oraz tekstu należą do Anny Skoniecznej.
www.przez-pryzmat-lat.pl



Relacje zamieszczone w dziale Wasza Madera przedstawiają poglądy ich autorów. Redakcja madera.org.pl nie odpowiada za treści zamieszczone w tym dziale.